زمستان نامه

پر واضح!

zamharirnamag — Sun, 13 Dec 2009 00:14:43 GMT

میپیچم به راست از روی سیاهی قیر و رنگای تیز قرمزونارنجی کفشام با عقده ی زیاد فشار میدم و با فحش های رکیک از روشون رد میشم.اما چطوری ؟ این همه توی داستان های یکی دو صفحه ایم این و اون و بدبخت کردم در حالی که حالیشون بود.حالیشون بود که بین میله های روی کاغذ زندانی و تو یک صفحه ی کوچولو و خط خطی محبوسن!

و تو به من می خندی که می میرم!

می خندی که می تونم وقتی نیستم بمیرم!

می خندی که می تونم در عین نابودی متلاشی بشم!

می خندی که میتونم در حال شروع نشدن خودم یه چیزی و شروع کنم!

مصداق شیطان

تشویش وجدان

کامل ترین شک

تصدیق قرآن!

روح جونده فکر کشنده

جویای سامان! بهبود انسان!

بین یک و دو چقدر فاصله هست؟همین فاصله زندگی من و دگرگون کرد فاصله ای که نیست زندگی ای که نیست منی که نیست!

صاحب دم

zamharirnamag — Wed, 18 Nov 2009 15:59:18 GMT

از نوای تو بُود زمزمه ی زیر و بمم

دَم بُود نایی و من در دَم ِ دَم هستم نی

بند بندم همگی پر بُود از نغمه ی وی

هَر دَم از دَم بزند آتشم اندر رگ و پی

عشقِ دم گاه به رومم کشد و گاه به ری

گاه اندر عرب اندازد و گاهی عجمم

یا رب این نای و نی و ما و من و دَمدَمِه چیست؟

دم به دم میدمد و صاحب دم پیدا نیست

پُر صدا کرده جهان را ز منم ، این من کیست؟

منم این صاحب دم یا من و او هر دو یکیست؟

او منم یا منم او یا بُود از او منمم

منم آن ذات که در عین صفات آمده ام

از حضور شَه شیرین حرکات آمده ام

خِضر راه حقم و از ظلمات آمده ام

گمرهان را هِله از بهر نجات آمده ام

ای بسا مرده که یکدم شود احیا ز دَمَم

من که از باده خُم هُوَ هو مخمورم

نیست جز دُرد کشی چیز دگر منظورم

من ز هفتاد و دو ملت به حقیقت دورم

بر سر دار اناالحق زنم و منصورم

خصم اگر سنگ ببارد به سرم نیست غمم

حسین مقدس فانی

zamharirnamag — Mon, 19 Oct 2009 22:36:18 GMT

و اين هر شب...

zamharirnamag — Mon, 19 Oct 2009 22:19:49 GMT

عجب چیز گندیه این « با فرهنگ بودن» و « با شعور بودن » و فهم و کمالات داشتن. چه معنی داره هی طرف مقابل و درک کنی و آروم و منطقی صحبت کنید و به نتیجه برسید. اصلن چرا من هی باید ور ِ منطقی ذهنم این قدر گنده باشه که حال یکی رو به هم بزنه و اون یکی به من بگه :« بی عاطفه!». حق هم دارن البته. مثل بزغاله سرت و میندازی پایین و می ری و یه رابطه رو تموم می کنی. نه اشکی ، نه ناله ای، نه جیغ و دادی، ...خیلی که به خودت زحمت بدی چند روزی افسرده ای. اونم یواشکی. که نکنه پات و از گلیم قوانین انسانیت دراز تر کنی!

چرا باید به خاطر شأن خانوادگی مسخره از خواسته هات دست بکشی؟به من چه که ننه ام سر کارش مث خانومای سنگین باشخصیت رفتار می کنه...که بابام از خدا میترسه ...که بچه ی کودوم جاکشی تو وضعیت بد خودش و بالا کشیده... که فلانی از ترس روز رستاخیز دم از خدا و پیغمبر میزنه...که ...!

که چی؟ چی بشه؟

می خوام وحشی ِ خودخواه ِ بی منطق ِ درونیمو بیدار کنم. دلم می خواهد جیغ و داد کنم ، گریه کنم ، داد بزنم:« نه!! من نمی خوام.» می خوام که اعتراف کنم. اعتراف به اینکه « می خوام » ، که «نیاز دارم».

پ ن :

قمر در اين همه عقرب در اين قمر عقرب
قمر قمر و مرتب در اين قمر عقرب

قمر و امشب و عقرب قمر وُ اين امشب
و عقرب امشب و امشب در اين قمر عقرب

گردون...

zamharirnamag — Tue, 29 Sep 2009 14:55:16 GMT

دلم جایی میخواد که فقط و فقط برای خودم باشه. که خونم باشه. که بوی سیگار پیچیده باشه همه جاش. که اگر کسی اومد ،تو کاسه سفالی ای که انگشتام ساخته براش آب خنک ببرم ... که گاهی فیلم های خسته کننده ببینم توش. که کتاب همه جاش ریخته باشه....که وسطش چرخ سفالگریم و بذارم و همه چی و گلی کنم که یک قفسه داشته باشه با بطری های رنگارنگ... که همه جاش موسیقی پیچیده باشه...که نامجوباشه و عبام که برقصم و بچرخم و فریاد بزنم واعتصموا بحبل !بی نگاه دیگری. که توش ستار و دف و ویولنم به حد مرگ نواخته بشن. که ته چشمام قهوه ماسیده باشه و هیشکی نباشه که بپرسه چرا....که سالها نرم حموم که تیغ تو کارم نباشه ... که خمیر دندون و با قاشق ژاپنی بخورم ... که رو به قبله بیفتم ... که توش کسی منتظرم نباشه.

خونه ی خودم.

واسه چی؟

zamharirnamag — Fri, 25 Sep 2009 18:00:18 GMT

بعد یه مسافرت خسته کننده و بدون نتیجه چه حالی داری؟

ادبیات فارسی , ادیان و عرفان , فلسفه , نقاشی , نمایش...

چی کار می کنی؟خودت می فهمی؟

به کجا می خوای برسی با این بلا تکلیفی؟

یه کاری بکن یه تکونی بده به اون هیکل!

یک سال دیگه پرید...

تا کجا؟ تا کودوم گوری می خوای ادامه بدی؟

هر چی می شه میندازی گردن این و اون که عذاب وجدان نگیری بیچاره؟

چرا واسه چیزی که وجود نداره باید فک کنیم وجود داره...

ولش!

من آمدم.

zamharirnamag — Wed, 26 Aug 2009 23:02:18 GMT

تو این روزا واسه من بیشترتو عمرم اون چیزی که مهمه وجود نداره تو هر تاریخ و شرایطی مهم تر وجود نداره وجود نداره هر چی هست همینه!حتی مث امشب که در حال توطـــــــــــ(ء)ه هستم واسه خودم.

انگار تو خواب دشنه بخوری بمیری.

از خواب مرده بپری و ببینی تو رخت خوابت پر خونه قلبت کنارت جدا از تو عین یه پلاستیک بی خون افتاده و سر به سرت می زاره.

مهارت پیدا کردم یه شکل دیگه بشم مهارت…مهارت پیدا کردم ماسک بزنم زشت بشم یه کس دیگه یه چیز دیگه مث هر حیوونی که فکرش و کنی!

آنکه دانست زبان بست وانکه می گفت ندانست

برات ازچی بگم؟

برات از سعدی بگم تــــــــــــــــــــــــا شاملو.

نه در رفتن حرکت بود نه در ماندن سکون

ما وقتی تو خودمون حرف می زنیم گندمون در میاد,نه؟

دکمه های کنده

اعتصاب خنده

یک شکنجه در کنج

ضربه ی کشنده

پله های تاریک

منطق عفونی

روی میز تحریر

استکان خونی

یک چراغ روشن

روی کتف دیوار

گردن شب من زیر تیـــــــــــــــــــــــــــــغ انکار!

...

پ.ن:

نمی خواستم نام چنگیز را بدانم

نمی خواستم نام نادر را بدانم

نام شاهان را

محمد خواجه و تیمور لنگ

نام خفت دهندگان را نمی خواستم

و خفت چشندگان را

می خواستم نام تو را بدانم

و تنها نامی که می خواستم ندانستم.

zamharirnamag — Tue, 21 Jul 2009 23:37:18 GMT

یه مدته حرف نزدم نه؟

باید آشنا شده باشی با خلق گندم نه؟با تو نیستم با تو هم نیستم با خودمم نیستم با هیشکی نیستم چون کسی وجود نداره(وجود خارجی).یعنی تو ذهنم بوده که این مدت با فلانی حرف زدم؟یعنی از اول آشنایی با اون اونی وجود نداشته؟ همه ی اینا خیالی بوده؟این همه کامنت خصوصی توهم منه؟من هستم؟آی! آی! یکی منو بیدار...

کی؟

کسی هست؟

من هستم؟ خدا کیه؟ فکرو خیال؟مامان و تند خوییاش خیالات منه؟ بابا و بی خیالیاش چی؟دیشب با فاطمه حرف زدم؟ فاطمه؟ فاطمه کیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

الان ساعت یک وو پنجاه و شیش دقیقه ی بامدادنیست؟ دقیقه یعنی چی؟الان چطوریه؟چه شکلیه؟اینا انگشتای کیه که رو صفحه کلید ویراژ...؟اینجا کجاست؟ من کیم؟من هستم؟ وجود دارم؟محسن نامجو آدمه؟خوانندس؟ این آهنگایی که تو گوشم می چرن صدا دارن؟

این که زاده ی آسیایی رو می گن جبر جغرافیایی
اینکه لنگ در هوایی , صبحونت شده سیگارو چایی
ای عرش کبریایی چیه پس تو سرت؟
کی با ما را ه میایی جووووووووون مادرت!

همین الان من چیم؟ اسبم؟ سگم؟ کریل هستم و تو دریا زندگی میکنم؟ دندونای پلنگم؟ چیم؟ سوسکم؟منم؟ هستم یا نه؟نیستم یا آره؟من وجود داشتم که پیش دکتر حسنی رفتم؟ یا کی بود؟دامپزشک؟اون لحظه که باهاش حرف می زدم چی بودم؟حیوون یا آدم؟ حیوون کیه؟ آدم چیزیه؟الان نشستم یا ...چی؟ چی میگفتم؟ یادم رفت!کسی چیزی میگفت؟من کسی رو گفتم چیزی؟چرا کی؟ آهان! ناخونام کجان؟ پیش تو هستن؟تو صفری یا هفت؟اسم داری؟ ناخونام کجان می خوامم سرم و خون بیارم.خون چرک...

کجام؟ هستم نیست؟ چی میخواستم بگم؟ب گ م ؟؟ گفتم کی چی رو دهنم و باز چی شد؟

از من توقعی داری؟

zamharirnamag — Sun, 19 Jul 2009 15:37:27 GMT

هیچ چیز دوباره اتفاق نمی افتد

و اتفاق نخواهد افتاد به همین دلیل

ناشی به دنیا آمده ایم

و خواهیم رفت.

حتی اگر کودن ترین شاگرد مدرسه ی دنیا می بودیم

هیچ زمستان یا تابستانی را تکرار نمی کردیم.

هیچ روزی تکرار نمی شود

دو شب شبیه هم نیست

دو بوسه یکی نیستند

نگاه قبلی مثل نگاه بعدی نیست...

ویسو اوا شیمبورسکا

zamharirnamag — Wed, 15 Jul 2009 22:15:18 GMT

کبریای توبه را بشکن! پشیمانی بس است

از جواهر خانه ی خالی نگه بانی بس است

ترس جای عشق جولان دادو شک جای یقین

آبرو داری کن ای زاهد مسلمانی بس است!